உள்ளுரசும் நினைவு

தேயத் தேய நடந்தாலும்
தேய்ந்த பின்னும்
மிஞ்சுகிறது..
உன் நினைவு போல
பாத ரேகை..

************"************"************"*************"*****

பெஷாவரில் குண்டுவெடிப்பு..
ஆள் தோட்ட பூபதி நானடா..
மானாட..
மச்சி சொல்லு மயிலாட..
ஆணியே புடுங்க வேணா..
முதலையின் முதுகில் ட்ரான்ஸ்மிட்டர்..
நறுக்கிய வெங்காயம் ஒரு கப்..
எத்தனை தாவினாலும்

வெயில் நேர மின்விசிறியால்
விரட்ட முடியாத
வியர்வை பிசுபிசுப்பாய்
உன் நினைவு..

************"************"************"*************"*****

உன்னிடம் பேச நினைத்த
பேச்சுக்களெல்லாம்
உள் நாக்கில்
தூக்கு போட்டு
தொங்கிக் கொண்டிருக்கிறதே..
எப்போது துப்புவது?
எப்படி துப்புவது?

************"************"************"*************"*****

காய இருந்த துணி
ஆற்று மண்ணில் விழுந்தால்
உதறி காய வைக்கலாம்
கரிசல் மண்ணில் விழுந்தால்
அலசி காய வைக்கலாம்

கன்னி மனதில் விழுந்தால்
கறையோடு தான்
கட்டிக் கொள்ள வேணும்

************"************"************"*************"*****

நண்பன் சொன்னான்
உன்னை பிரிந்த பின்புதான்
என் முகம் பொலிவிழந்ததாய்..
அவனுக்குத் தெரியாது
உன் நிழலை
நான் சுமப்பது..

.

ஒரு காத்திருத்தலின் போது..

பழ கடைக்காரரின்
ஆர்வப்பார்வை
உதறி திரும்பினேன்..

வலப்பக்கம்
மகளுக்கு
மானாவாரியாய்
ஆலோசனைகளை
வழங்கும் வயதான தாய்..

இடப்பக்கம்
இந்திய ஜனநாயகத்தை
சரிபார்த்துக் கொண்டு
இருவர்..

இவர்களையெல்லாம்
சரி பார்த்துக்கொண்டு
நான் ?

பேருந்தின்
பேரிரைச்சலுக்கு
பின் கேட்டது
சிறகு விரித்த
சிரிப்புகள் சில..

பேருந்து நிறுத்தத்தில்
மண்பானைத் தண்ணீரா
தாகத்திற்கு பருகினேன்..

ஐந்து பறவைகளில்
அவளொரு ஆச்சரியம்
ஒவ்வொரு நொடியும்
உயரும் அழகு..

சிந்தனையின்
சிறகு பறித்து
கற்பனைக்கு
கடன் தந்தாள்..

சில நொடியில்
விழி சுழற்றி
வழி மறித்தாள்
அவள்
விழிவழி
கொஞ்சம் உலகம்
பார்த்தேன்..

இப்போதும்
பேருந்து வந்தது
ஆனால்
தென்றாலாய் நகர்ந்தது..

இப்போது நிறுத்தத்தில்
நான்
காலி மண்பானை
பழக் கடைக்காரரின்
பரிகாசப் பார்வை..

-- 06/04/2000
(பழைய டைரியின் பரிகாசம்)


.

பிள்ளைச் சூடு

பக்கத்தில்
தடவிக்கொண்டிருக்கிறேன்
சந்தேகமில்லை..
இது என் பிள்ளைச் சூடுதான்
காய்ந்து போன கைவிரல்களில் பரவி
நெஞ்செல்லாம் நிறைந்தது..

அந்த கடைசிப்பகலில்
தடவிக்கொண்டிருந்த பிள்ளையை
செல்லடிக்கும் சத்தம் கேட்டதும்
அம்மா தூக்கிக்கொள்ள..
கண்ணி வெடியால் முடமாகி
மூன்று நாளாய் முனங்கும்
சின்னையனை நான் முதுகில்
தூக்கியும் இழுத்தும் கொண்டு..

அந்த கலைந்த வரிசையில்
கோர்த்துக் கொண்டோம்..
சின்னையனின் முனங்கலோடு
அம்மாவின் குரலும் கேட்டது
பிள்ளை மயங்கிருச்சு
வார்த்தைகளும் வாக்கியங்களும்
குழப்பமாய் எனக்குள் சிக்கிக்கொள்ள
யாரோ சொன்னர்கள்
அந்த ஆர்மிக்காரன்கிட்ட
பிள்ளைக்கு கொஞ்சம் தண்ணி கேளு
அம்மா இடுப்பாலே நகர்ந்தாள்..

சில நிமிசத்தில்
பெரிய சத்தம் நிறைய கரும்புகை
நினைவு வந்ததால் தேடினேன்..
அம்மாவும் பிள்ளையும் எங்கே?
சின்னையன் வலக்கை மட்டும்
என் முதுகில் இருந்தது
நிறைய கறியோடும் கரியோடும்..

இத்தனை நாளில்
யாரிடமும் கேட்டதில்லை
கேட்கவும் பயமாயிருந்தது
அம்மாவும் பிள்ளையும் எங்கெயென..
கேட்டால், செத்ததாக சொன்னால்..
நிச்சயமிருக்காது வேறுமுகாமில்தான்
இருக்க வேண்டும்..

பிள்ளைக்கு பாலைத்தவிர
வேறெதும் எடுக்காதே
பாலெங்கே கிடைக்கும் முகாமில்
ஒருவேளை பாலில்லாமல்..
போதும்
இதற்குமேல் நினைக்க வேண்டாம்..
இந்த பிள்ளைச்சூடு போதும்
பிள்ளைக்கு இன்னும்
பேர்கூட வைக்கலையே..
வறண்ட கண்களை
வெற்றாய் துடைத்தேன்..

வழக்கமான சத்தங்களுக்கிடையில்
புதிதாய் சில ஊடுருவலிருந்தது
யாரோ தமிழ்நாட்டிலிருந்து வர்றாங்களாம்
யாரோ இல்லை அரசியல்வாதிகள்..
உன் பிள்ளையைத் தேடி தரச்சொல்லு
இடுப்பொடிந்த இரண்டாமவள் சொன்னாள்

இந்த இளஞ் சூட்டில்
பிள்ளையைத் தடவும்
எனக்குத் தெரியும்
இவங்களை நம்பினால்
இந்த பிள்ளைச்சூடும்
பறி போய்விடுமென..


.

உலகம் மீதம் உள்ளது..

உன்னையும்
உன் நினைவுகளையும்
தவிர்த்தும்
உலகம் மீதம் உள்ளது..

மனப்பாறை மீது
மயக்க அலையாய் மோதி
மணல் பாதையாய் மாற்றிய
உன்னை விடவும்
உயர்வாய் சில விசயங்கள்
உள்ளன உலகில்..

உலகில் உள்ள
ஒலியெல்லாம்
உன் பெயரின் உச்சரிப்பாய்
உணர்ந்த நானே
இதையும் சொல்கிறேன்
இதயம் திறந்து சொல்கிறேன்..

என் கனவுகளை
உன் நினைவுகளோடு
உள்ளத்தில்
உறங்க வைத்து விட்டேன்..

ஊடுருவும்
விழிச்சொருகலையும்
உதட்டோர வளைவையும்
தவிர்த்தும்
உலகம் மீதம் உள்ளது..

-- 14/01/2000
(பழைய டைரியின் பரிகாசம்)

.

எல்லாம் 'காந்தி'ய வழியில்..

காந்தியை விற்றே
பட்டம் வாங்கினேன்
வேலை வாங்கினேன்..

காந்தியை விற்றே
நிலங்களை வாங்கினேன்
சில நியாயங்கள் வாங்கினேன்..

காந்தியை விற்றே
காரியம்பல சாதித்தேன்
சாராயமும் குடித்தேன்..

ஆனால்
காந்தியை வாங்கித்தான்
திருமணம் செய்தேன்
ஓட்டும் போட்டேன்..

விற்கும்போது
சிரித்த காந்தி
வாங்கும் போதும்
சிரிக்கிறார்..

இன்னுமா சந்தேகம்
காந்தி
தேசப்பிதா தான்..

.

மொட்டை மாடி..

எத்தனை முறை
எண்ணிப் பார்த்தாலும்
எண்ணிக்கை
முற்றுப் பெறவில்லை

முழுக்க சிதறிய
நட்சத்திரங்களை
எண்ணி எண்ணி
விழி சோர்ந்தேன்..

தன் முந்தானையால்
என்னை மூடி
கையால் தட்டித்தட்டி
கதை சொல்கிறாள் பாட்டி..

இறந்தாலும் பெண்மனம்
நிம்மதியாய் இருப்பதில்லை
பகலில் பயந்திருந்தாலும்
இரவில் யமனுக்கு
போக்குக் காட்டி
நட்சத்திரமாய் வந்து
தமது பிள்ளைகளை
பார்க்கின்றனர் பெண்கள்

நூலிழையில் தொடர்பவிழ
நிகழ்காலத்தில் விழுந்து
சிதறிய நட்சத்திரங்களுள்
தேடிக் கொண்டிருக்கிறேன்
எங்கேயிருக்கிறாள் பாட்டி..

.

என்ன செய்வது?

துரத்திக் கொண்டிருந்தேன்
தூரத்தில் அவள்..
களைத்து விழுந்தேன்
வியர்வையாய் வெளியேறின
உள் உறைந்த காமங்கள்..

களைத்த முகத்தில்
கூந்தலால்
குறுக்கு கோடிட்டாள்..
உயிர் தெளித்து
விழிதிறந்து எட்டிப்பிடிக்கையில்
அவள் இளஞ்சிரிப்பு மட்டும்
இமைகளுக்குள் சிக்கிக்கொண்டது..

சிரிப்பு தந்த குறிப்புகளை
சிதறாமல்
பிரதிகளெடுத்து
மூளை நரம்புகளின்
மூலைமுடுக்கெல்லாம்
சேமிக்க செய்தியனுப்பினேன்..

இன்னும் இமை திறக்கவில்லை..
விழியுள் உறைந்த
அவள் அடையாளத்தை
வெளியிட விருப்பமில்லை..
இப்படியே இறந்துவிடவும் சம்மதமே..

ஆனாலும் பயமிருக்கிறது
கண்தானம் செய்திருக்கிறேனே
மருத்துவர் யாரேனும்
வலிந்து இமை திறந்தால்..


.

சில்லறைத் தேடல்கள்

தொலைக்காட்சி
அலைவரிசைகளை
அலசும் துரத்தலில்..

இணைய அரட்டையின்
தட்டச்சில் உணர்விறக்கி
அவசரமாய் துடைத்தெறியும்
உறவு கதகதப்பில்..

புரட்டும் பக்கங்களில்
தேக்கிய ஆசைகளை
நீர்த்துவிடும் பாவனையில்..

கோவில் சிற்பங்களில்
திருநீறை தட்டிவிட்டு
விரைந்தோடும் பார்வையால்
விடைதேடி தாவுகையில்..

ஓடும்பேருந்தில்
சிறிதாய் பெரிதாய்
அழுத்தமுமாய்
உறுத்தும் உரசலில்..

சாலையில்,வாகனத்தில்
கடற்கரையில்,பூங்காவில்
கடக்கும் இணைகளை
தடவும் பெருமூச்சில்..

இன்னும்
ஆறுமாதமோ ஒருவருடமோ
முடிந்துவிடும்
இந்த சில்லறைத்தேடல்கள்
சில்லறைத்தட்டுப்பாடு
தீரும்போது..
இல்லாவிடில்
எனக்கான சில்லறை
உன்னால் தேடப்படும் போது..

..

ஹைய்யோ!!!

கொஞ்ச நாள் முன்னால சுஜாதாவின் ' கணையாழியின் கடைசி பக்கங்கள்' புத்தகத்தை படித்தேன். படிச்ச பிறகு தூக்கமே வரல.. என்னடான்னு பாதி தூக்கத்துல எந்திச்சு பாத்தா என்னென்னவோ தோணுது. சரி அதையே எழுத ஆரம்பிச்சுட்டேன், ஏதோ எழுதுனத வச்சு பிளாக்குல போடலாம்னு பாத்தா மறுநா பிளாக்கையே காணோம்.. கடவுளுக்கே பொறுக்கலனு அத தூக்கி போட்டுட்டேன்.

அத அப்படியே விட்டுட முடியுதா.. அதான் இப்போ புது பிளாக் ஆரம்பிச்சாச்சே..
இந்த பிளாக்குல போட்டுட்டேன்.. திட்டுறவுங்க எல்லாம் சுஜாதாவ திட்டிக்கோங்க...

******************************
++++++++++++++++++++++++


இறக்கைகளிருந்தும்
இயங்கிக்கொண்டிருந்தும்
பறக்க முடியாத மின்விசிறி

**********^^^^^^^^***********

வேலி தாண்டிய நிழல்
வெட்டப்பட்ட கிளை
எங்கள் வீட்டு வேப்பமரம்

**********^^^^^^^^***********

பறக்கும் காகிதம்
உதிராத எழுத்துக்கள்
உன் நினைவுகள்

***********^^^^^^^^**********

புழுதி பறக்கும் சாலை
புறப்பட்டு விட்ட பேருந்து
காத்திருக்கும் கால்கள்

**********^^^^^^^^^**********

..